NAVARİN DENİZ SAVAŞI

Avrupa devletlerinin Osmanlı'nın içişlerine karışmaya başlaması ile Yunanistan'ın bağımsızlığını kazanması arasında yaşanan ve Avrupa basınında uzun yıllar sonra yer bulan faciadır. Yunanistan'ın bağımsızlığını kazanmasında en büyük etkenlerden biridir.  Mora Yarımadası'ndaki Navarin Kalesi açıklarında gerçekleşmiştir.





Olay (20 Ekim 1827)

Rusya,İngiltere ve Fransa,Yunanistan'a bağımsızlık verilmesini dile getirdiler. Bu teklif,dönemin padişahı Sultan II. Mahmud tarafından kesin bir dille reddedilince Rusya'nın Baltık donanmasından bir filo İngiltere'ye gelip,oradan İngilizlerle birlikte Akdeniz'e girdi. Rus-İngiliz gemilerine Fransız filosu da katıldı. Amiral Codrington, müttefikler adına, Mora isyanını bastırmak üzere orada bulunan Osmanlı ve Mısır askerlerinin Yunaninstan'dan çekilmesini istedi. Kabul edilmedi. Navarin'in açıklarındaki müttefik donanması, gayelerinin savaş olmadığını ileri sürerek, limana girmek istediler. Savaş bayrağı çekmek usulden olmasına rağmen bunu yapmaksızın limana girip Türk donanmasını birdenbire ateşe alıp imha ettiler. 6000 kadar Türk askeri şehid edildi.
Avrupa’da halk, Navarin olayını sevinç gösterileriyle karşılarken, Osmanlı Devleti’nin İslâm halkı arasında Navarin, bir haçlı savaşı kabul edildi. Osmanlı, ortada harp durumu olmadığı hâlde, donanmasını batıran üç devletten tazmînât ve taziye istedi. Üç devletin İstanbul’daki elçileri Navarin faciasının sorumluluğunu Türk kaptanlarına yüklemek için açıklamalarda bulundular. Ancak açıklamaları reddedilince İstanbul’u terketmek zorunda kaldılar. Böylece Osmanlı Devleti ile Fransa, İngiltere ve Rusya arasında siyâsî münâsebetler kesilmiş oldu. 

                                     

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...